Organisch kiezelzuur (silica, het oxide van het anorganische kiezelzuur silicon) is op een na het meest voorkomende element in de aardkorst. Het meeste kiezelzuur is gebonden aan onoplosbare mineralen, zoals kwarts en opaal. Planten nemen kiezelzuur op in hun structuren, maar de moderne manieren van voedselbereiding blijken veel van het beschikbare kiezelzuur weg te nemen.
Kiezelzuur is essentieel voor de ontwikkeling en groei van de hogere dieren en mogelijk van de mens, omdat het een onderdeel is van bot, kraakbeen en bindweefsel. Collageen blijkt ook grote hoeveelheden kiezelzuur te bevatten, en wel in de vorm van silanolaat. Een bijkomende rol voor kiezelzuur is het vermogen om in de darmen cholesterol en gal te binden tot onoplosbare complexen. |